Personal Stuffs


Nung bata pa ko ang sabi ko sa sarili ko, magiging scientist ako. Haha! Ewan ko ba, pero simula pagkabata tuwang tuwa na ko sa mga kakaibang experiments ng Science. At hanggang ngayon naaalala ko pa na minsan sa buhay ko, pinangarap kong sundan ang yapak ng mga world-renowned na scientists na nakikita ko lng sa mga textbooks at encyclopedia noon – sila Curie, Einstein, Newton, Galileo at silang mga others na kung tawagin ay mamaw sa larangan ng agham. Hindi ko sigurado kung mararanasan kung maging isang siyentipiko kahit mnsan sa buhay ko, pero masarap na alalahanin na pinangarap kong maging alagad ng agham, at habang buhay kong  ipagmamalaki kahit kanino, hanggang sa mga mga kaapu-apuhan ko, ang mga 98 at 1.00 sa mga science subjects sa report cards at transcript of record ko  (haha, ang yabang!).

~.~

Minsan sa buhay ko (at kahit hanggang ngayon) pinangarap ko ring maging isang writer. Kapag lumaki kang kasa kasama ang sandamakmak na libro, imposibleng hindi mo makilala at hindi maging idol ng buhay mo ang mga pinakamalulufhet na writers ng mundo, na kahit matagal ng kinain ng lupa ang mga katawan ay patuloy pa ring binababasa ng mga bata at matatanda. At mas lalo sa panahon ngayon na kung sinu-sinung mga writers na ang lumalabas kung saan saan, mahirap bilanggin kung gaano kadami na ang mga manunulat na nakakapagiwan ng kani-kanilang inspirational stories at pananaw sa buhay at sa mundo. Pero sa kanilang lahat, hindi ko maaring makalimutan ang mga salita, aral at kwento na napulot ko kila Edgar Allan Poe, J.K. Rowling, Charles Dickens, Bob Ong, Paulo Coelho, Nicholas Sparks, John Grisham at Dan Brown.

Writing is a form of free expression. Para saken,  hindi importante kung gaano kahusay ang writing skills mo, kung gaano kalalim ang vocabulary mo, kung gaano ka katinik sa grammar,  o kung ilang seminars at workshops sa Creative Writing ang nakuha mo. At mas lalong hindi ganun kahalaga kung gaano karami ang maiimpluwensyahan ng mga sinulat mo. Hanggat nagagawa mong sabihin ang nasasaloob mo sa pagagamitan ng pagsusulat, pwede mo nang tawagin ang sarili mong isang writer, at mangarap na balang araw, kahit papano, na mababasa ng mas maraming tao ang kung anu man ang tumatakbo sa loob ng utak mo. :D

~.~

(more…)

Days before I started creating the Ancient Observer, there was this very close friend of mine from college to whom i had short chit-chat with. I chose to tell her about my plans to create my own blog, although the blog is not entirely personal, and is actually work-related.

This friend of mine has her own personal blog, and she has been blogging for quite some time. I commented on her blog of how lovely her entries were, and that i would subscribe to it. :D

I was then (again) a newbie at blogging, and the Ancient Observer is actually my first attempt to weblog, that before signing up for an account in WordPress, i browsed through a lot of sites for blog suggestions- how they should look like, what they should contain and how to keep the visitors coming, just so that mine wouldnt look like a six-year old’s. :D

(more…)